🔜 Meld je nu aan voor ons volgende webinar in het 🇬🇧 Engels, 🇩🇪Duits of 🇪🇸 Spaans


🔜 Meld je nu aan voor ons volgende webinar in het 🇬🇧 Engels, 🇩🇪Duits of 🇪🇸 Spaans

Tag: JURIDISCH

  • De PPWR beheersen in zes stappen: Een blauwdruk voor conformiteit en circulaire innovatie voor Europese bedrijven

    De PPWR beheersen in zes stappen: Een blauwdruk voor conformiteit en circulaire innovatie voor Europese bedrijven

    Lestijd: 6 minuten

    De EU-verordening inzake verpakkingen en verpakkingsafval (PPWR) vervangt een lappendeken van nationale regels door één set wetten die rechtstreeks van toepassing is in alle 27 lidstaten. De verordening geldt voor elke verpakking die op de EU-markt wordt gebracht, van een enkele wikkel tot een industriële pallet.

    Als u verpakte goederen produceert, op de markt brengt onder uw eigen merk, afvult, importeert of verkoopt in de EU, betekent dit een structurele verandering in uw bedrijfsvoering. Hieronder staan de zes strategische stappen die van de PPWR van een conformiteitsdreiging een operationeel voordeel maken.

    1. Audit en herontwerp voor recyclebaarheidclability

    Tegen 2030 moet elke verpakking een recyclebaarheidsklasse (Recyclability Performance Grade) A, B of C behalen. Alles onder klasse C wordt verboden. Tegen 2038 zijn alleen de klassen A en B nog toegestaan.

    Wat te doen: Voer nu een audit uit op uw portfolio. Faseer laminaten van meerdere materialen, zwaar gekleurde kunststoffen en lijmen die recyclingstromen verstoren geleidelijk uit. Bouw één centrale bron van de waarheid (‘single source of truth’) op voor componentgegevens, inclusief leveranciersspecificaties. UPV-tarieven (EPR) worden gedifferentieerd op basis van uw klasse, dus een ontwerp van klasse A verlaagt de heffing op elke verzonden eenheid.

    2. Beperk de verpakkingsgrootte en ban ‘gebakken lucht’ uit zendingen

    Het gewicht en volume van verpakkingen moeten worden beperkt tot het strikte minimum dat nodig is voor functionaliteit, hygiëne en veiligheid. Dubbele wanden en valse bodems zijn verboden. De verhouding aan lege ruimte in transport-, verzamel- en e-commerceverpakkingen is gemaximeerd op 50%, waarbij opvulmaterialen zoals noppenfolie en papier als lege ruimte worden meegerekened.

    Wat te doen: Investeer in box-on-demand-technologie of slimme inpakalgoritmen. Leg de logica achter uw verpakkingsminimalisatie vast in technische dossiers voor elke primaire verpakking.

    3. Waarborg de aanvoer van gerecycled plastic

    Verplichte minimale percentages voor post-consumer gerecycled (PCR) materiaal worden van kracht op 1 januari 2030:

    • 30% voor contactgevoelige PET-verpakkingen
    • 10% voor contactgevoelig niet-PET-plastic
    • 30% voor plastic drankflessen voor eenmalig gebruik
    • 35% voor alle overige plastic verpakkingen

    De doelstellingen stijgen opnieuw tegen 2040, tot 65% voor drankflessen en ander niet-contactgevoelig plastic.

    Wat te doen: Start nu het overleg met recyclers over de inkoop. Langetermijncontracten zijn aanzienlijk beter dan op het laatste moment moeten schakelen. Zorg ervoor dat de ingezette gerecyclede grondstoffen voldoen aan Verordening (EU) 2022/1616 inzake de veiligheid van materialen die in contact komen met levensmiddelen.

    4. Integreer hergebruik in uw kernactiviteiten

    Tegen 2030 moet ten minste 40% van de transportverpakkingen herbruikbaar zijn, met als doel 70% tegen 2040. Transportverpakkingen die tussen eigen locaties of binnen dezelfde lidstaat worden gebruikt, moeten 100% herbruikbaar zijn. Drankdistributeurs moeten ten minste 10% van hun producten aanbieden in herbruikbare verpakkingsvormen. Vanaf 2027 moeten horecabedrijven consumenten in staat stellen om zonder extra kosten hun eigen bakjes of bekers mee te nemen.

    Wat te doen: Beschouw hergebruik als een logistieke kernactiviteit, niet als een geïsoleerd duurzaamheidsproject. Investeer in retourlogistiek (reverse logistics), duurzame verpakkingsvormen en reinigingsfaciliteiten. De verordening beschermt horeca-exploitanten juridisch tegen aansprakelijkheid op het gebied van voedselveiligheid wanneer er verpakkingen van consumenten worden gebruikt.

    5. Elimineer beperkte chemicaliën en verpakkingsvormen

    Vanaf 12 augustus 2026 mogen voedselverpakkingen de grens van 25 ppb voor specifieke gerichte PFAS, 250 ppb voor de som van PFAS, of 50 ppm voor totale PFAS niet overschrijden. Als het totale fluorgehalte de 50 mg/kg overschrijdt, moet u kunnen aantonen dat het fluor niet afkomstig is van PFAS. Zware metalen (lood, cadmium, kwik, zeswaardig chroom gecombineerd) mogen de 100 mg/kg niet overschrijden. Tegen 2030 zijn wegwerpverpakkingen voor consumptie ter plaatse, hotelminiaturen en krimpfolie voor het bundelen in de detailhandel verboden.

    Wat te doen: Test uw verpakkingen nu op PFAS en zware metalen. Als uw leveranciers geen samenstellingsverklaringen kunnen overleggen, beschouw dat dan als een inkoopprobleem dat onmiddellijk moet worden opgelost. Beperk composteerbare materialen tot de specifieke categorieën die de verordening omschrijft, om te voorkomen dat u recyclingstromen vervuilt.

    6. Moderniseer uw conformiteitsdocumentatie

    Elke verpakking heeft een conformiteitsbeoordeling, technische documentatie en een EU-conformiteitsverklaring nodig voordat deze op de markt wordt gebracht. Dossiers moeten 5 jaar (voor eenmalig gebruik) of 10 jaar (herbruikbaar) worden bewaard. Registratie voor UPV (EPR) is verplicht in elke lidstaat waarin u verkoopt. Tegen 12 augustus 2028 moeten verpakkingen zijn voorzien van een geharmoniseerd pictogram-etiket voor afvalscheiding. Bovendien moeten herbruikbare verpakkingen tegen 12 februari 2029 voorzien zijn van een QR-code of digitale datadrager om ritten en rotaties bij te houden.

    Wat te doen: Digitaliseer uw conformiteitsbeheer. Bouw een systeem dat automatisch conformiteitsverklaringen genereert en opslaat, u waarschuwt wanneer leveranciersgegevens wijzigen en op verzoek audit-klare dossiers oplevert. Importeurs dragen dezelfde wettelijke last als binnenlandse fabrikanten, dus de verificatie van documenten moet plaatsvinden vóór de inklaring bij de douane.

    De essentie

    Bedrijven die de PPWR beschouwen als een hinderlijke verplichting, zullen te maken krijgen met stijgende UPV-heffingen, knelpunten in de toeleveringsketen en productterugroepacties (recalls). Bedrijven die nu hun portfolio auditeren, contracten voor gerecycled plastic veiligstellen, hun dozen optimaliseren en hun documentatie digitaliseren, zetten conformiteit om in een concurrentievoordeel.

    Het tijdsbestek om in actie te komen is nu.

    PAQR is de centrale bron van de waarheid voor uw verpakkingsdata. Genereer conformiteitsverklaringen, volg leveranciersdata en blijf audit-klaar terwijl de regelgeving zich ontwikkelt. Klik op “Probeer nu gratis” op paqr.com om een gratis proefperiode te starten:

    Probeer nu gratis
    Probeer nu gratis
    Probeer nu gratis
  • De grijze gebieden van de PPWR: Wat de richtsnoeren van de Europese Commissie van maart 2026 wél ophelderen (en wat niet)

    De grijze gebieden van de PPWR: Wat de richtsnoeren van de Europese Commissie van maart 2026 wél ophelderen (en wat niet)

    Lestijd: 4 minuten

    Op 30 maart 2026 heeft de Europese Commissie haar langverwachte richtsnoerendocument gepubliceerd voor de EU-verordening inzake verpakkingen en verpakkingsafval (PPWR), die op 12 augustus 2026 volledig van toepassing wordt.

    Het document telt 56 pagina’s. Het verduidelijkt veel. Het laat echter ook expliciet veel onbeantwoord, waarbij wordt opgemerkt dat het alleen vragen behandelt waar sprake is van een “evidente juridische beoordelingsmarge”. Al het andere wordt doorgeschoven naar een toekomstige, niet-bindende FAQ.

    Hier zijn vier gebieden waarop de richtsnoeren bedrijven nog steeds blootgesteld laten.

    1. Het bloempotprobleem (functiegebaseerde definities)

    Of iets als “verpakking” telt, hangt af van het beoogde gebruik en niet van de fysieke vorm. Het voorbeeld van de Commissie is een bloempot. Dezelfde pot is géén verpakking wanneer deze wordt gebruikt voor kweek in een kwekerij, maar verandert in een verpakking op het moment dat er een plant in wordt verkocht aan een eindconsument.

    In de praktijk worden planten zelden verplant tussen kweek en verkoop. De classificatie moet echter nog steeds de functie volgen. Kwekers bevinden zich nu in een lastige positie wat betreft de vraag welke potten onder de regels voor UPV (EPR) en recyclebaarheid vallen.

    2. De PFAS-voorraadklif

    Vanaf 12 augustus 2026 mogen voedselverpakkingen niet op de markt worden gebracht als ze de grens van 25 ppb voor specifieke gerichte PFAS, 250 ppb voor de som van PFAS, of 50 ppm voor totale PFAS overschrijden. Als het totale fluorgehalte 50 mg/kg overschrijdt, moet de marktdeelnemer aantonen dat dit niet afkomstig is van PFAS. De “voorraadklif” treft echter voornamelijk fabrikanten, aangezien de verordening voorraden verderop in de keten (downstream voorraden) actief beschermt. Omdat “op de markt brengen” betrekking heeft op het voor het eerst op de Uniemarkt beschikbaar stellen, zijn verpakkingen die vóór de deadline al in de voorraad van distributeurs (inclusief retailers en groothandelaren) liggen, juridisch vrijgesteld van deze nieuwe duurzaamheidsrestricties. Dit betekent dat afvullers en distributeurs beschermd zijn, mits hun leveranciers de deadline van augustus 2026 voor nieuwe zendingen voor zijn.

    3. Het mazen in de wet voor micro-ondernemingen

    Als de merkeigenaar een micro-onderneming is en de leverancier zich in dezelfde lidstaat bevindt, wordt de leverancier voor conformiteitsdoeleinden de wettelijke “fabrikant”.

    Dit was bedoeld om kleine bedrijven te beschermen. In de praktijk creëert het echter een due diligence-last: leveranciers moeten nu de omvang en locatie van elke klant verifiëren om te bepalen wie de wettelijke verantwoordelijkheid draagt voor de technische documentatie van de verpakking.

    4. “Verkoopverpakking gebruikt voor transport” is niet gedefinieerd

    Artikel 29 introduceert doelstellingen van 40% hergebruik voor transportverpakkingen tegen 2030. Het omvat ook “verkoopverpakkingen die worden gebruikt voor het vervoer van producten”, zoals emmers, vaten en jerrycans.

    De richtsnoeren erkennen dat sommige van deze formaten “onevenredige kosten” kunnen vereisen om te reinigen (denk aan viskeuze materialen zoals verf of chemicaliën), maar laten het bepalen van “onevenredig” over aan de marktdeelnemer. Dit creëert in feite een maas in de wet die de doelstelling van 40% zou kunnen ondergraven.

    Wat er nu aankomt

    De richtsnoeren van maart 2026 vormen de eerste laag van regelgeving. In de komende jaren zal de Commissie verdere bindende wetgeving publiceren, waaronder:

    • Gedelegeerde handelingen tot vaststelling van geharmoniseerde methodologieën voor Design for Recycling-criteria en recyclebaarheidsklassen (uiterlijk 1 januari 2028).
    • Gedelegeerde handelingen tot vaststelling van het minimumaantal rotaties voor herbruikbare verpakkingen (uiterlijk 12 februari 2027).
    • Uitvoeringshandelingen met gedetailleerde specificaties voor geharmoniseerde afvalscheidingsetiketten en digitale etiketten/QR-codes voor herbruikbare verpakkingen (uiterlijk 12 augustus 2026).

    Wat bedrijven nu moeten doen

    Wacht niet op de uitvoeringshandelingen. Werk uw technische documentatie nu bij, vooral rondom het PFAS-gehalte en de recyclebaarheid. Breng uw blootstelling aan de vier bovenstaande onduidelijkheden in kaart en leg de aannames vast die u doet.

    De overgang van de oude PPWD naar de nieuwe PPWR is een fundamentele verandering in juridische aansprakelijkheid en ontwerpeisen. De industrie zal nog jaren in een overgangsfase verkeren. Bedrijven die al vroeg verdedigbare documentatie opbouwen, komen die overgangsfase zonder verstoringen door.

    PAQR houdt uw verpakkingsdocumentatie actueel terwijl de regelgeving zich ontwikkelt. Elke wijziging van leveranciers, elke herformulering en elke verduidelijking van de regelgeving stroomt automatisch door uw dossiers. Klik op “Probeer nu gratis” op paqr.com om een gratis proefperiode te starten:

    Probeer nu gratis
    Probeer nu gratis
    Probeer nu gratis
  • PPWR: Een complete gids voor de EU-hervorming van de circulaire economie

    PPWR: Een complete gids voor de EU-hervorming van de circulaire economie

    Lestijd: 7 minuten

    Het verpakkingsafval in de EU bereikte in 2018 173 kg per inwoner en de verwachting was dat dit zou blijven stijgen. Verordening (EU) 2025/40, de Verordening inzake verpakkingen en verpakkingsafval (PPWR), is het antwoord van de EU hierop.

    Het vervangt een 30 jaar oude richtlijn die leidde tot een lappendeken van inconsistente nationale regels. De PPWR is rechtstreeks van toepassing in alle 27 lidstaten met één set wetten die de gehele levenscyclus van verpakkingen beslaat, van chemisch ontwerp tot recycling aan het einde van de levensduur.

    Dit zijn de acht zaken die elk bedrijf moet begrijpen over de PPWR.

    1. Afvalpreventie en verpakkingsminimalisatie

    Lidstaten moeten het verpakkingsafval per inwoner verminderen met 5% tegen 2030, 10% tegen 2035 en 15% tegen 2040, ten opzichte van het referentiejaar 2018.

    Tegen 2030 moet alle verpakking worden ontworpen met het minimale gewicht en volume dat nodig is voor functionaliteit, veiligheid en hygiëne. Dubbele wanden en valse bodems zijn verboden. De lege ruimte in transport- en e-commerceverpakkingen is gemaximeerd op 50%, waarbij noppenfolie en papieren opvulmaterialen als lege ruimte worden meegerekenen.

    Tegen 2030 zijn verpakkingen voor eenmalig gebruik, waaronder hotelminiaturen, krimpfolie voor het bundelen in de detailhandel en wegwerpverpakkingen voor eten en dranken ter plaatse in de horeca, volledig verboden.

    2. Doelstellingen voor hergebruik en navullen

    Herbruikbare verpakkingen moeten zo worden ontworpen dat ze een minimaal aantal rotaties voltooien binnen een formeel hergebruiksysteem.

    • Transportverpakkingen: 40% herbruikbaar tegen 2030, 70% tegen 2040. 100% voor transport tussen locaties of binnen dezelfde lidstaat.
    • Dranken: 10% in herbruikbare verpakkingen tegen 2030, oplopend naar 40% tegen 2040.
    • Horeca: vanaf 2027 moeten consumenten zonder extra kosten hun eigen verpakkingen/bakjes kunnen meenemen. Vanaf 2028 moeten er herbruikbare aankoopopties worden aangeboden.

    Micro-ondernemingen en einddistributeurs met een verkoopoppervlakte van minder dan 100 vierkante meter zijn vrijgesteld.

    3. Universele recyclebaarheid

    Alle verpakkingen op de EU-markt moeten recyclebaar zijn, beoordeeld in twee fasen.

    Fase 1 (2030): Design for Recycling. Elke verpakking krijgt een recyclebaarheidsklasse (Recyclability Performance Grade) A, B of C. Alles onder klasse C (minder dan 70% recyclebaar op basis van gewicht) is verboden. UPV/EPR-tarieven worden gedifferentieerd op basis van de klasse.

    Fase 2 (2035): Recycling op schaal (Recycled at Scale). Theoretische recyclebaarheid is niet langer voldoende. Van verpakkingen moet worden aangetoond dat ze in echte infrastructuur worden ingezameld, gesorteerd en gerecycled. Tegen 2038 is ook klasse C verboden, waardoor alleen A en B overblijven.

    Innovatieve materialen kunnen in aanmerking komen voor een uitzondering (derogatie) van 5 jaar terwijl de inramelingsinfrastructuur zich ontwikkelt.

    4. Gerecycled gehalte in plastic verpakkingenn plastic packaging

    Verplichte minimale percentages voor post-consumer gerecycled (PCR) materiaal in plastic verpakkingen worden van kracht op 1 januari 2030.

    Tegen 2030: 30% PCR voor contactgevoelig PET, 10% voor contactgevoelig niet-PET, 30% voor plastic drankflessen voor eenmalig gebruik, 35% voor alle overige plastic verpakkingen.

    Tegen 2040: 50% PCR voor contactgevoelig PET, 25% voor niet-PET, 65% voor drankflessen en overige plastics.

    Doelstellingen worden berekend als een jaargemiddelde per fabriek/productielocatie, wat operationele flexibiliteit biedt. Verpakkingen voor medische hulpmiddelen, geneesmiddelen en gespecialiseerde babyvoeding zijn om veiligheidsredenen vrijgesteld.

    5. Chemische veiligheid en PFAS

    Vanaf augustus 2026 mogen voedselverpakkingen geen PFAS bevatten boven 25 ppb (gericht) of 50 ppm (totaal fluor).

    Zware metalen (lood, cadmium, kwik, zeswaardig chroom gecombineerd) mogen in geen enkele verpakking de 100 mg/kg overschrijden.

    Een circulaire economie kan gevaarlijke chemicaliën niet recyclen in nieuwe producten. De verordening sluit die keten.

    6. Composteerbare verpakkingen, strikt gedefinieerd

    Composteerbare verpakkingsvormen zijn beperkt tot een kleine lijst om vervuiling van recyclingstromen te voorkomen:

    • Stickers/etiketten op groenten en fruit
    • Koffiefilterzakjes/pads en theezakjes
    • Zeer lichte plastic draagtassen

    Standaard plastic verpakkingen moeten worden ontworpen voor materiaalrecycling, niet voor compostering. Claims over thuiscomposteerbaarheid zullen streng worden gecontroleerd, omdat thuisomstandigheden te sterk variëren om industriële bioplastics veilig af te breken.

    7. Geharmoniseerde etikettering en statiegeldsystemen (DRS)rn Systems

    Tegen augustus 2028 moeten alle verpakkingen voorzien zijn van een uniform pictogram-etiket dat de materiaalsamenstelling aangeeft. Dezelfde pictogrammen verschijnen op gemeentelijke afvalbakken, zodat consumenten de verpakking in de juiste afvalstroom kunnen deponeren.

    Tegen februari 2029 moeten herbruikbare verpakkingen voorzien zijn van een QR-code of digitale datadrager die rotaties en inzamelpunten bijhoudt.

    Tegen januari 2029 moet elke lidstaat beschikken over een statiegeldsysteem (Deposit Return System / DRS) voor plastic en metalen drankverpakkingen voor eenmalig gebruik tot 3 liter, ontworpen om een gescheiden inzamelingspercentage van 90% te behalen.

    8. Conformiteit en uitgebreide producentenverantwoordelijkheid (UPV / EPR)

    De PPWR volgt het principe “de vervuiler betaalt”. De producent (meestal de merkeigenaar, importeur of retailer die het verpakte product op de markt brengt) draagt de financiële en juridische last.

    Producenten moeten zich registreren in een nationale UPV-database (EPR-database) in elke lidstaat waarin ze verkopen. Ze betalen vergoedingen aan een producentenverantwoordelijkheidsorganisatie (PRO), waarbij de tarieven worden gedifferentieerd op basis van de recyclebaarheidsklasse en het gerecyclede gehalte van de verpakking.

    Fabrikanten moeten conformiteitsbeoordelingen uitvoeren, technische documentatie samenstellen en een EU-conformiteitsverklaring afgeven voordat ze verpakkingen op de markt brengen. Importeurs en distributeurs zijn wettelijk verplicht om vóór de verkoop te verifiëren dat deze documenten bestaan. Niet-conforme verpakkingen worden aan de grens tegengehouden.

    De conclusie

    De PPWR is een van de meest ambitieuze milieuwetten in de geschiedenis van de EU. Belangrijke mijlpalen worden bereikt in 2026, 2030 en 2035, en elk onderdeel van de toeleveringsketen (ontwerp, inkoop, productie, logistiek, retail) moet zich aanpassen.

    PAQR verandert PPWR-conformiteit in een gestroomlijnde workflow. Genereer conformiteitsverklaringen, beheer leveranciersdata en bereid u voor op elke mijlpaal in één centraal platform. Klik op “Probeer nu gratis” op paqr.com om een gratis proefperiode te starten:

    Probeer nu gratis
    Probeer nu gratis
    Probeer nu gratis