Categorie: Industrie-update

Waarom EPR-registratie momenteel complex is

Onder de PPWR is een producent de marktdeelnemer die verpakte goederen voor het eerst beschikbaar stelt in een specifieke EU-lidstaat. Die producent moet zich registreren in het nationale producentenregister van elke lidstaat waar hij actief is. Voor bedrijven die verpakte goederen op meerdere EU-markten brengen, betekent dit het beheren van meerdere afzonderlijke nationale processen.

Onderzoek dat in mei 2026 door Amazon is gepubliceerd, onderbouwt die versnippering met specifieke cijfers. Over tien EU-landen heen identificeerde Amazon 64 unieke datavelden voor registratie, waarbij elk land er gemiddeld zestien vereist. Meer dan de helft van die velden is landspecifiek, en ongeveer 72% van de huidige vereisten gaat verder dan wat in de PPWR is vastgelegd. Het voltooien van een registratie kan twee tot zes weken per land in beslag nemen, en in verschillende lidstaten kan het proces alleen worden afgerond door de producent zelf of door een gemachtigde vertegenwoordiger. 

Authenticatiesystemen variëren aanzienlijk tussen de lidstaten. Sommige vereisen nationale elektronische identificatiemiddelen; andere vertrouwen op e-mailprocessen, inclusief gevallen met offline formulieren en ondertekende contracten. Registratieportalen zijn bovendien vaak alleen beschikbaar in de lokale taal. Verschillende landen, waaronder Italië en Spanje, vereisen een dubbele registratie bij zowel een nationaal overheidsregister als een producentenverantwoordelijkheidsorganisatie (PRO), wat extra stappen toevoegt aan een toch al complex proces.

Voor producenten die op meerdere markten actief zijn, is de cumulatieve administratieve druk aanzienlijk.

Wat het voorgestelde EU EPR één-loket-systeem zou doen

De coalitie omschrijft het voorgestelde platform als één digitaal toegangspunt voor alle verplichte EPR-regelingen in de EU. Producenten, of organisaties die namens hen optreden, voeren de voor de EPR relevante gegevens één keer in. Die data wordt vervolgens gevalideerd, waar nodig vertaald, en toegankelijk gemaakt voor PRO’s en de bevoegde autoriteiten en registers in elke relevante lidstaat.

Kortom: één indiening die beschikbaar wordt gesteld aan de nationale systemen die deze nodig hebben, in plaats van een afzonderlijk proces in elk land. Dit model weerspiegelt het bestaande btw-éénloketsysteem (VAT OSS) van de EU. Onder het btw-éénloketsysteem doen bedrijven via één online portaal in één lidstaat aangifte en betaling van de btw voor alle verkopen binnen de EU, waarna het systeem de verdeling afhandelt.

Het voorgestelde EPR één-loket-systeem zou data op dezelfde manier verwerken: u uploadt uw verpakkingscijfers één keer, en het platform stuurt deze door naar de juiste nationale registers en producentenverantwoordelijkheidsorganisaties (PRO’s). De coalitie ziet het platform voor zich als een vrijwillig instrument, ontworpen om gebruiksvriendelijk te zijn voor een uiteenlopende reeks bedrijven en bedrijfsmodellen.

De coalitie benadrukt dat digitalisering van EPR-naleving en -monitoring onvoldoende is ingezet als beleidskader, zelfs nu de complexiteit van het EPR-landschap is toegenomen. De Europese Commissie heeft in de Interne-marktstrategie van mei 2025 haar voornemen uitgesproken om een digitaal één-loket-systeem voor EPR te onderzoeken; de coalitie roept er nu op dat die toezegging wordt omgezet in een concreet wetgevingsvoorstel in de Wet inzake de circulaire economie.

De untertekenaars hebben toegezegd gedetailleerde aanbevelingen aan de Commissie te leveren over de functionaliteiten die het platform nodig heeft om effectief te kunnen functioneren.

Wat dit zou betekenen voor producenten

De meest directe impact van een goed functionerend één-loket-systeem zou een vermindering zijn van de tijd, kosten en procescomplexiteit bij het registreren in meerdere lidstaten. Producenten die momenteel verpakte goederen op meerdere EU-markten brengen, moeten evenzoveel afzonderlijke registratiesystemen beheren. Onder het voorgestelde model vindt de initiële data-indiening slechts één keer plaats.

De coalitie wijst met name op voordelen voor kleinere producenten en grensoverschrijdende e-commerceverkopers, die momenteel verhoudingsgewijs de grootste druk ervaren door gefragmenteerde processen, waaronder de kosten voor het aanstellen van gemachtigde vertegenwoordigers in meerdere markten.

Eén ding verandert niet door het voorgestelde één-loket-systeem: de onderliggende data die vereist is voor EPR-registratie en -rapportage. Producenten moeten nog steeds exact weten welke verpakkingen zij op de EU-markt brengen, in welke hoeveelheden en categorieën, en die informatie nauwkeurig bijhouden voor de jaarlijkse rapportage. Een vereenvoudigd registratieportaal maakt het hebben van gestructureerde, actuele verpakkingsdata eerder belangrijker dan minder belangrijk, omdat die data nu een enkel indieningspunt met een breder bereik voedt.

Fabrikanten van verpakkingen of verpakte goederen die onder de PPWR vallen, blijven bovendien verplicht om te voldoen aan de eisen rondom de conformiteitsverklaring en de volledige technische documentatie op grond van Bijlage VII die naast de EPR bestaan. Het voorstel voor een één-loket-systeem heeft betrekking op de registratie- en rapportage-infrastructuur; het verandert niets aan het totale plaatje van conformiteitsdocumentatie.

Waar de zaken nu staan

De gezamenlijke verklaring is een oproep van de sector aan de Commissie, nog geen wetgevend besluit. De Wet inzake de circulaire economie (Circular Economy Act) is nog niet gepubliceerd, en de reikwijdte en vorm van een eventueel één-loket-systeem zal afhangen van de definitieve tekst. Raadpleeg voor de huidige EPR-registratievereisten de nationale producentenregisters in elke relevante lidstaat en de officiële PPWR-tekst op EUR-Lex.

Bedrijven met EPR-verplichtingen in meerdere EU-markten doen er goed aan de voortgang van de Wet inzake de circulaire economie en de reactie van de Commissie op de aanbevelingen van de coalitie nauwlettend te volgen.

Hoe PAQR kan helpen

Een digitaal één-loket-systeem vereenvoudigt hoe en waar producenten EPR-data indienen. De onderliggende data moet echter nog steeds gestructureerd en nauwkeurig zijn voordat enige indiening mogelijk is: welke verpakkingen u op de markt heeft gebracht, in welke formaten en categorieën, en welke documentatie daaraan ten grondslag ligt.

PAQR biedt u een centrale werkomgeving om uw verpakkingsdata te organiseren. Wanneer de jaarlijkse EPR-rapportage nauwkeurige hoeveelheden en categorieën vereist, en wanneer uw conformiteitsverklaring en technische dossiers volledig en opvraagbaar moeten zijn, dekt dezelfde gestructureerde dataset beide behoeften af. Lees meer op https://paqr.com/nl/ppwr-oplossing.

Klik op “Probeer nu gratis” op paqr.com om een gratis proefperiode te starten:

Waarom de 1D-barcode met pensioen gaat

Een traditionele barcode codeert een Global Trade Item Number (GTIN) in een lineair EAN- of UPC-formaat. Het doet één ding: het product identificeren. Scan de code, ontvang een nummer en zoek het product op in een database. Voor afrekenen en basisvoorraadbeheer was dit voldoende.

De moderne handel eist meer. Consumenten willen de herkomst, recall-status, allergenen en afvalscheidingsinstructies weten. Merken willen geserialiseerde tracking, dynamische interactie en nauwkeurige terugroepacties. Retailers willen automatische versheidsbewaking en conformiteitsrapportages.

Een 1D-barcode bevat ongeveer 20 tekens aan data. Dat is het absolute maximum. Al het andere moet in een backendsysteem staan, dat alleen toegankelijk is voor degenen met de juiste inloggegevens.

Wat 2D-codes mogelijk maken

Een standaard QR-code bevat honderden keren meer data dan een 1D-barcode. Die capaciteit is het eenvoudigste deel. De grotere verandering is de GS1 Digital Link: een gestandaardiseerde URL-structuur die van een QR-code een poort maakt naar dynamische, doelgroepspecifieke informatie.

Één enkele QR-code op een verpakking kan verschillende data tonen aan verschillende scanners:

• Een consument met een smartphone ziet productinformatie, allergenen en duurzaamheidsclaims
• Een retailer aan de kassa krijgt de GTIN, prijsopvraag en loyaliteitsintegratie
• Een logistiek medewerker krijgt het batchnummer, de vervaldatum en traceerbaarheidsgegevens
• Een toezichthouder krijgt het volledige conformiteitsdossier

Marketingteams kunnen digitale inhoud bijwerken zonder verpakkingen opnieuw te hoeven drukken. Terugroepacties kunnen uiterst nauwkeurig tot op individuele eenheden worden uitgevoerd. Land-specifieke informatie kan dynamisch worden aangeboden. Duurzaamheidsverhalen komen naar voren op het moment van consumenteninteractie, zonder dat het ontwerp overvol raakt.

De valkuilen zijn reëel

Dit betekent niet dat de transitie eenvoudig is. Er zijn vijf uitdagingen die belangrijk zijn om te begrijpen voordat u begint.

Afdrukkwaliteit en verificatie

Lineaire barcodes verdragen onvolkomenheden in de afdruk. QR-codes niet. Drukfouten, materiaalvariaties, lak-effecten en kleurcontrast spelen allemaal een grotere rol. Elk verpakkingsformaat (flexibele folie, golfkarton, glas, metaal) kent zijn eigen uitdagingen op het gebied van verificatie.

Keuze van de symbologie

QR-codes zijn de norm voor de consument, maar het 2D-landschap omvat ook Data Matrix-codes (veelgebruikt in de farmacie en logistiek), PDF417 en Aztec. Merken die in meerdere sectoren actief zijn, hebben een duidelijk beleid nodig over welke codes waar worden toegepast.

Overgangsperioden met dubbele codes

Tot en met 2027 en ook daarna zullen veel merken zowel een 1D- als een 2D-code op dezelfde verpakking nodig hebben. Het beheren van de lay-out, regelgevende goedkeuringen en dataconsistentie via twee codes op elke SKU vermenigvuldigt de werkdruk.

Datagovernance

Een 1D-barcode verwijst naar een statisch databaserecord. Een GS1 Digital Link QR-code verwijst naar een live digitale bron die bijgewerkt kan én moet worden. Een verouderde of niet-werkende link op een product dat al in de winkel ligt, is niet alleen een slechte ervaring voor de klant. Het kan ook leiden tot het niet-naleven van regelgeving.

Kennis bij de consument

De meeste consumenten weten dat QR-codes naar digitale inhoud linken, maar niet iedereen scant ze en niet iedereen vertrouwt wat ze aantreffen. Het ontwerpen van een ervaring achter een QR-code die echt waarde toevoegt (in plaats van louter een afvinkoefening voor marketing te zijn) vereist een investering in contentstrategie.

Hoe een verpakkingsbeheer-hub helpt

Het beheren van GS1 Digital Link QR-codes is geen loutere ontwerptaak. Het vereist afstemming tussen regelgevingsdata, identificatoren in de toeleveringsketen, digitale content en merkrichtlijnen – op betrouwbare wijze toegepast over honderden of duizenden SKU’s.

Sunrise 2027 is de startstreep, niet de finish

Sunrise 2027 beschouwen als een simpele deadline (QR-codes aanbrengen, POS-compatibiliteit garanderen en weer doorgaan) is een onderschatting van wat er werkelijk plaatsvindt.

Dit is een structurele verandering in de manier waarop verpakkingen producten verbinden met het bredere data-ecosysteem. De deadline van 2027 luidt de nieuwe infrastructuur in, maar vormt niet het eindpunt.

Organisaties die dit vroegtijdig inzien en de QR-transitie beschouwen als een kans om een betere datagovernance op te bouwen – in plaats van een verplichting die moet worden afgevinkt – zijn voorbereid op alles wat volgt: dynamische wetgeving, de vraag naar transparantie, traceerbaarheidseisen en het EU Digitaal Productpaspoort.

De barcode die in 1974 kauwgom scande, heeft zijn dienst bewzen. De technologie die hem vervangt, kan veel meer. Maar alleen voor organisaties die het juiste fundament leggen.

PAQR genereert GS1-conforme 2D-codes samen met uw volledige verpakkingsdataset. Één platform, één bron van de waarheid, klaar voor Sunrise 2027 en alles wat daarna komt. Klik op “Probeer nu gratis” op paqr.com om een gratis proefperiode te starten:

Waarom recyclebaarheid dit punt heeft bereikt

De regelgevende moker

De overgang van de EU-richtlijn inzake verpakking en verpakkingsafval (PPWD) naar de verordening (PPWR) heeft richtlijnen omgezet in wetgeving. Tegen 2030 moeten alle verpakkingen op de EU-markt op schaal recyclebaar zijn. Vrijwillige toezeggingen zijn verplichte conformiteit geworden, wat bedrijven dwingt om van proefprojecten over te stappen op een volledige herziening van hun portfolio.

UPV-heffingen die daadwerkelijk voelbaar zijn

De heffingen voor Uitgebreide Producentenverantwoordelijkheid (UPV / EPR) worden nu geëco-moduleerd. In Frankrijk (CITEO) en Italië (CONAI) leidt een stazak met een niet-compatibele barrière of carbon black-pigment dat de NIR-sortering verstoort tot aanzienlijk hogere tarieven. Uitstekend recyclebare monomaterialen ontvangen juist bonussen. Voor een FMCG-bedrijf op schaal vertalen deze verschillen zich in miljoenen euro’s per jaar.

Druk vanuit investeerders

Institutionele investeerders beschouwen niet-recyclebare portfolio’s tegenwoordig als een risico op gestrande activa (stranded asset risk). Als een primaire inkomstenstroom afhankelijk is van een verpakkingsvorm die binnen vijf jaar wordt verboden of zwaar belast, vormt dat een financiële aansprakelijkheid. Recyclebaarheid is verplaatst van de marketingafdeling naar het kantoor van de CFO.

Waarom deterministische recyclebaarheid een mythe is

Een stazak van 100% PE is niet automatisch recyclebaar louter omdat hij uit polyethyleen bestaat. De addertjes onder het gras zitten in de componenten: de inkt, lijm, sluitingen en productresten.

Functionaliteit versus circulariteit

Verpakkingen bestaan om het product te beschermen. Decennialang losten we dat op met complexiteit:

• PA/PE voor lekbestendigheid en gasbarrière
• PET/Alu/PE voor volledige bescherming tegen licht en vocht
• PVDC-coatings voor uitzonderlijke zuurstofbarrières

Elke laag is een technische prestatie en tegelijk een recyclingprobleem. PA in een PE-stroom veroorzaakt gelvorming en procesinstabiliteit. Aluminiumfolies activeren metaaldetectoren of veroorzaken insluitingen. De uitdaging voor de ontwikkelaar van vandaag is om 95% van die prestaties te behalen met monomateriaal-families of met functionele barrières die het recyclingsysteem kan verdragen.

De blinde vlek bij de sortering

Een verpakking is alleen recyclebaar als ze gesorteerd kan worden. Dit is het punt waar chemie en werktuigbouwkunde elkaar ontmoeten.

• Formaat doet er toe: artikelen kleiner dan 5 cm vallen bij afvalscheidingsinstallaties vaak door trommelzeven en belanden bij het restafval.
• NIR-detectie: Nabij-Infrarood-sorterers (NIR) identificeren polymeren aan de hand van het gereflecteerde lichtspectrum. Donkere pigmenten zoals carbon black absorberen het signaal, waardoor de verpakking onzichtbaar wordt voor de sorterer.
• 2D vs 3D: een flexibele, platte stazak kan zich in een windzeef gedragen als papier, zelfs als hij van plastic is, en zo in de verkeerde stroom belanden.

Het “op schaal”-probleem

Om als recyclebaar te worden beschouwd, heeft een materiaal een inzamelings-, sorteer- en recyclinginfrastructuur nodig die een aanzienlijk deel van de bevolking dekt. Dit creëert een kip-en-ei-probleem: recyclers investeren pas in gespecialiseerde lijnen voor nieuwe monomaterialen als er voldoende volume is, en ontwikkelaars stappen pas over op die materialen als ze officieel als recyclebaar zijn geclassificeerd.

Het beoordelingslandschap

Er is geen enkele wereldwijde norm. Ontwikkelaars moeten navigeren door een lappendeken van nationale methodologieën die recyclebaarheid elk op een andere manier meten.

RecyClass (Europabreed, sectoroverschrijdend)

Het meest invloedrijke hulpmiddel voor plastic verpakkingen van dit moment. Maakt gebruik van Design for Recycling-richtlijnen en een classificatiesysteem van A tot F. Gebaseerd op daadwerkelijke laboratoriumtests: als u wilt weten of een nieuwe lijm compatibel is met de PE-stroom, heeft RecyClass daar waarschijnlijk een protocol voor. Het kijkt naar de gehele verpakking (romp, dop, etiket, inkt) en bepaalt of het gegerecyclede polymer een hoge, gemiddelde of lage waarde heeft.

Duitse Mindeststandard (Zentrale Stelle Verpackungsregister)

Eén van de meest strikte definities in Europa. Drie pijlers: inzameling (is er een route naar de afvalbak?), sorteerbaarheid (kan het worden gedetecteerd en toegewezen aan een fractie?) en recycling (geen incompatibiliteiten zoals bepaalde EVOH-lagen of PETG in PET).

COTREP (Frankrijk)

Een samenwerking tussen CITEO, Elipso en SRP. Brengt zeer specifieke technische adviezen uit, zoals het exacte percentage EVOH dat in een PE-folie is toegestaan voordat het zijn recyclebare status op de Franse markt verliest.

APR (Association of Plastic Recyclers, Noord-Amerika)

Waar Europa leunt op het voorzorgsbeginsel, richt de APR zich op de kwaliteit van de uiteindelijke gerecyclede maalgoedvlok (recycled flake). De APR Design Guide is de gouden standaard in Noord-Amerika en maakt gebruik van Critical Guidance-testen, waarbij een verpakking een gesimuleerd recyclingproces doorloopt om te zien of het de resulterende Post-Consumer Resin (PCR) aantast.

Ontwerpen voor een gefragmenteerd landschap

Ontwerp voor de strengste markt

Een lancering in de gehele EMEA-regio betekent ontwerpen voor de strengste beoordeling, meestal Duitsland of Frankrijk. Als uw stazak aan de Duitse Mindeststandard voldoet, wordt deze waarschijnlijk ook elders geaccepteerd.

Kies voor monomaterialen, maar valideer

Overstappen op mono-PE of mono-PP is de veiligste keuze, maar ga niet zomaar uit van compatibiliteit:

• Barrièrelagen: beperk EVOH tot minder dan 5% van het totale gewicht en zorg ervoor dat de hechtlagen compatibel zijn.
• Inkt en lijm: gebruik uitwasbare of recycling-compatibele systemen.
• Etiketten: stem het etiketmateriaal af op het polymer van de houder of gebruik drijvende etiketten voor PET-flessen.iner polymer or use floatable labels for PET bottles.

Ga van “recyclebaar” naar “circulair”

Het uiteindelijke doel is niet alleen een verpakking die gerecycled kán worden, maar een verpakking die bijdraagt aan hoogwaardig gerecycled materiaal. Dat betekent dat alles wat de resulterende grondstof in kwaliteit doet dalen, moet worden vermeden. De overstap van gekleurd PET naar helder PET maakt bijvoorbeeld fles-tot-flesrecycling mogelijk: het toppunt van de circulaire economie.

De taak van de expert

Recyclebaarheid is de meest complexe technische uitdaging waar onze sector in 50 jaar voor heeft gestaan. Het vereist meer dan alleen materiaalkunde. Het vraagt om systeemdenken, inzicht in NIR-lasergolflengten, dichtheden van wasmedia en de chemie van dubbelschroefsextruders.

Nationale beoordelingsmethoden bieden een routekaart, maar ze zijn nog volop in ontwikkeling. De taak van ontwikkelaars is om leiding te geven aan die evolutie: verpakkingen ontwerpen die niet alleen de test doorstaan, maar actief de machines voeden die de volgende generatie materialen gaan bouwen.

PAQR helpt verpakkingsteams om componentgegevens, leveranciersspecificaties en beoordelingsresultaten te centraliseren in één werkomgeving, klaar voor de methodologie die uw markt vereist. Klik op “Probeer nu gratis” op paqr.com om een gratis proefperiode te starten: